"Millenium Falcon".... Οι δύο λέξεις που διάλεξαν για επικεφαλίδα οι 4Τροχοί στο κεντρικό άρθρο του τεύχους 338, αντηχούσαν στο (ομολογουμένως άδειο) κεφάλι μου το καλοκαίρι του 2011... Βλέπετε από τον Νοέμβριο του 1998 όταν και ήρθε στο σπίτι συστημένο το τεύχος αυτό, το ΤΤ είχε βρεί μια ξεχωριστή θέση να στρογγυλοκαθίσει στον αριστερό μετωπιαίο λοβό μου. Ή όπου αλλού στον εγκέφαλο δημιουργούνται οι επίμονες φαντασιώσεις τέλος πάντων.Κάπου ανάμεσα στην Κάμερον Ντίαζ καλυμμένη με μους σοκολά και την καριέρα στο ΝΒΑ (μην το ψάχνετε, η εφηβεία έφταιγε για το συγκεχυμένο της υπόθεσης).
Πίσω στο θέμα, το άρθρο εκθείαζε το μικρό γερμανικό κουπέ. Με σαφείς σχεδιαστικές επιρροές από το πρωτοποριακό concept Avus, oι διθύραμβοι επεκτείνονταν ακόμα και στη μικρή, προσθιοκίνητη έκδοση των 180 ίππων. Σύμφωνα με τον συντάκτη, το μόνο αρνητικό ήταν τα ουσιαστικά ανύπαρκτα πίσω καθίσματα και η αυξημένη κατανάλωση. Εμφάνιση? Σαν μικρή 911! Οδική συμπεριφορά? Σαν τετρακίνητο. Επιδόσεις? "Διαστημικές"! Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
"Oι τρόποι -για να τρελάνεις τους άλλους- είναι δύο. O εξής ένας! Mε το ASR στη θέση off
και το δεξί πόδι σωστά εκπαιδευμένο για την καλύτερη δυνατή... εκτόξευση.
H αδράνεια της μάζας, εύκολα χάνει από τις δυνατότητες κινητήρα - μετάδοσης και τα πάσης
φύσεως σπορ που «κρέμονται» από τα φτερά σου, έως και εκπλήσσονται από τη σβελτάδα,
ειδικά αν έχουν καταλάβει ότι πρόκειται μόνο για τη «φτωχή-μικρή» έκδοση."
Αναρωτιέμαι ποιος να κέρδισε το Πούλιτζερ το 1998....
Όλα αυτές οι γλαφυρές περιγραφές, ήταν μάλλον αναπόφευκτο να κάνουν το ΤΤ να φαίνεται στα μάτια μου ένα υπεραυτοκίνητο μαζικής παραγωγής, με εμφάνιση εντελώς ξεχωριστή από οτιδήποτε κυκλοφορούσε εν έτει 1998 στο δρόμο, προσιτό στη τότε μεσαιά τάξη. Και μου έμεινε η ελπίδα ότι ίσως κάποια στιγμή μπορέσω να το αποκτήσω...
Fast forward 13 χρόνια μετά: Οι αυξημένες τιμές των τελών κυκλοφορίες σε συνδυασμό με τον καταπληκτικό φόρο πολυτελείας και η επίσης αυξημένη ηλικία της SLK που άρχίσε να τρέφει μια επικίνδυνη συμπάθεια για τα συνεργεία, βάζουν το πωλητήριο σχεδόν από μόνα τους. Η προσφορά της Automarin είναι αρκετά καλή και αφού γίνει δεκτή, έχουμε το μπάτζετ. Από την εισαγωγή πιστεύω είναι φανερό πως η επιλογή του επόμενου ήταν προκαθορισμένη: Γρήγορα στο car.gr!
Χωρίς να κουραστώ πολύ, βρήκα την ιδανική (φαινομενικά - θα καταλάβετε σε λίγο γιατί) περίπτωση. Το καλό, το 225, quattro, μαύρο με μπεζ δέρμα. Όπως θα το παρήγγελνα αν το έπαιρνα καινούριο... Μία από τις καλύτερές μου αναμνήσεις, όχι μόνο σχετικά με αυτοκίνητα αλλά γενικά, ήταν όταν μόλις το είχα πάρει, στρίβοντας σε μία διασταύρωση τυχαία είδα την αντανάκλασή μου στο τζάμι μίας βιτρίνας· δεν το πίστευα, μετά από τόσα χρόνια, ΕΙΧΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΤ!
Τα χιλιόμετρα ήταν μπόλικα, γύρω στα 130,000 αν θυμάμαι καλά, αλλά το ιστορικό σέρβις ήταν σε μέγεθος βιβλιοθήκης: Αλλαγμένος ιμάντας χρονισμού, δίσκοι φρένων εμπρός, τακάκια, δίσκος-πλατό, θερμοστάτης - τα πάντα. Εδώ επίσης να προσθέσω ότι η πίστη μου στην αξιοπιστία της Audi σε εκείνο το χρονικό σημείο άγγιζε τα όρια της τυφλής. Αυτό λόγω του S3 που είχα για λίγο και μετά το "κληρονόμησα" στον αδερφό, το οποίο μέχρι τότε δεν είχε παρουσιάσει το παραμικρό πρόβλημα. Κλείνει η παρένθεση.
Δε θα κουράσω με εξονυχιστικές λεπτομέρειες. Απλώς θα πω πως (και αυτό έρχεται από έναν άνθρωπο που κυκλοφορούσε 4 χρόνια με ένα Fiat 127) ήταν το πιο αναξιόπιστο αυτοκίνητο που είχα ποτέ. Σε διάρκεια ενός και κάτι ψιλά χρόνου, δεν ολοκλήρωσα κανένα ταξίδι άνω των 150 χλμ χωρίς να μου βγάλει κάποιο πρόβλημα. Για την ιστορία να διευκρινίσω ότι το ιστορικό σέρβις ήταν πραγματικό, μια που ό,τι άλλαζα, είχε ήδη αλλαχθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.
Μετά την σύντομη αλλά περιπετειώδη γνωριμία μου με το ΤΤ, θέλω να κάνω μερικές συγκρίσεις με το άρθρο των 4Τ. Τις επιδόσεις του 1.8Τ με τα 225 άλογα προσωπικά τις θεωρώ υπέρ-αρκετές αναλογικά με τον κυβισμό, την κατηγορία του αυτοκινήτου και γενικά τους περιορισμούς των δημόσιων δρόμων. Για την οδηγική συμπεριφορά τα έχουν πει άλλοι πολλοί, περισσότερο ειδικοί. Ασφαλέστατη σίγουρα, ειδικά με την "χλιαρή" τετρακίνηση μέσω Haldex, σίγουρα όμως τίποτα το ξεχωριστό. Και λίγη τροφή για σκέψη: Πόσο "τραίνο" μπορεί να είναι πια ένα αυτοκίνητο που έχει το ίδιο πλαίσιο με τα Golf IV, A3, Octavia, Leon? Με κάνει να αναρωτιέμαι τι είχε ο μπουφές στην εκδήλωση παρουσίασης της Audi...
Όσο για την εμφάνιση, όσο κι αν το "περί ορέξεως" εφαρμόζεται πλήρως στην περίπτωση, θεωρώ το εσωτερικό του καταπληκτικό και διαχρονικό αισθητικά και ομοίως το εξωτερικό. Όσο για την ομοιότητα με την 911 δύσκολο.... Ίσως λίγο η μεγάλη κλίση και το τελείωμα της οροφής αλλά και πάλι θέλει πολλή φαντασία.
Οφείλω πάντως να δώσω στο πρώην αυτοκίνητό μου ένα εύσημο: Είναι υπεύθυνο για το μεγαλύτερο μέρος των όσων εξειδικευμένων μηχανικών γνώσεων έχω. Πραγματικό σχολείο. Ακριβούτσικο βέβαια... Εξαιρετική πηγή γνώσεων και βοήθειας για όποιον
http://www.ttforum.co.uk/index.php
Το άρθρο των 4Τροχών βρίσκεται στο αρχείο των Τεχνικών Εκδόσεων. Το λινκ είναι αυτό:
http://library.techlink.gr/4t/article.asp?mag=1&issue=45&article=406