Μελλοντικά κλασσικά αυτοκίνητα: Peugeot RCZ

Μιας και η αναζήτηση των στοιχείων του παρελθόντος που συγκινούσαν έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας των δημιουργών σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας (το οποίο  μάλλον σημαίνει ότι η δημιουργική φύση έχει γίνει ένας σκύλος που κυνηγά την ουρά του, θέαμα μόνο πρόσκαιρα ενδιαφέρον), ας το πάμε ανάποδα. Οι εξαιρέσεις, στον τομέα της αυτοκίνησης, τα πραγματικά πρωτότυπα και εμπνευσμένα μοντέλα του σήμερα, μπορούν να αποτελέσουν μελλοντικά κλασσικά αυτοκίνητα τα οποία σε κάποιες δεκαετίες θα αυξάνουν την αξία τους (και βεβαίως θα αυξάνεται και η τιμή τους), ή ίσως και να αποτελούν αντικείμενα αντιγραφών ή αναβιώσεων, ή απλά, νοσταλγίας.
Σε αυτή την κατηγορία δεν μπορούν, μοιραία, να καταταγούν αναβιώσεις μοντέλων αλλά μάλλον ούτε και μοντέλα ευρύτατης παραγωγής (παρά μόνο ειδικές εκδόσεις αυτών, όπως σε κλασσικό εξελίχθηκε π.χ. το Golf Gti της πρώτης γενιάς ή η Lancia Delta Intergrale). Και φτάνοντας στο δια ταύτα, αν δεν έχετε ήδη θεωρήσει την παράθεση σκέψεων περιττή, ορίστε ένα συμπέρασμα που επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω:



(Φωτό: fanpop.com)

Peugeot RCZ:
Παράδειγμα γνήσιας δημιουργικής έκφρασης; Ναι. Το σχήμα του εξέπληξε ευχάριστα όταν παρουσιάστηκε (λογικό δεν είναι;), από την άλλη το ίδιο το αυτοκίνητο καταλάμβανε ένα χώρο στα σπορ κουπέ, στον οποίο η Peugeot δεν είχε παρουσία εδώ και δεκαετίες, ούτε καν με τις πολύ όμορφες εκδόσεις των 405 (που ποτέ δεν παρήχθη), 406 και 407 που αποτελούν ομολογουμένως πολύ όμορφα κουπέ βασισμένα σε 4-πορτα σεντάν, αλλά ως εκεί.(Μάλιστα, σε μια πολύωρη έρευνα - googlάρισμα που έκανε το πολυμελές επιτελείο του caroulia, το τελευταίο αποκλειστικά κουπέ μοντέλο της εταιρείας ήταν το 402 των ετών γύρω από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το οποίο, αν και ήταν η δίπορτη έκδοση του οικογενειακού 402, χρησιμοποιούσε αμάξωμα Bugatti. (ε, και δεν το λες και συντηρητικό...) Αν αγνοώ κάποιο μοντέλο συγχωρήστε με, δεκτές οι οποιεσδήποτε ενστάσεις.


(Φωτό: cars.uk)
Το εμπρός...


(Φωτό: autoblog.com)
... και το (καταπληκτικό) πίσω τμήμα.

Αρκετά με το παρελθόν του RCZ, ας γυρίσουμε σε όσα βλέπουμε:
Βλέποντάς το, η σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό είναι ότι θα πρέπει να είναι και πολύ γρήγορο. Δεν γίνεται αυτό το σχήμα (έτσι θα έπρεπε να μοιάζει το Audi TT 2ης γενιάς, κατά τη γνώμη μου, και όχι αυτό το ψιλοσυντηρητικό, ψιλοαδιάφορο - με εξαίρεση τη μάσκα - σχήμα) να μην μπορεί να κινηθεί σε ψηλές ταχύτητες...

Πραγματικά, η μάσκα, το μπροστά μέρος με τα τεράστια φωτιστικά, οι τόσο πολλές αλλά παράλληλα τόσο ισορροπημένες καμπύλες (ακόμα και στο πίσω τζάμι!) μπορούν να κάνουν κάποιον να θέλει να το αποκτήσει μόνο για την εξωτερική του εμφάνιση, ωστόσο δε ένα τέτοιο αυτοκίνητο δε γίνεται να μη σε απασχολεί και το πως κινείται. Και η απάντηση είναι: από μέτρια (156 hp) ως αρκετά καλά!
Η αλήθεια είναι ότι η μαμά Peugeot το εξόπλισε με παραλλαγές του 1,6 λίτρων passepartout κινητήρα, ο οποίος πραγματικά στη γρήγορη έκδοση των 270 ίππων (μαζί με μια ανανέωση) μαζί με όλες τις αλλαγές σε ανάρτηση - κιβώτιο, δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει την επιστροφή της Peugeot στα πραγματικά γρήγορα αυτοκίνητα και με προοπτικές για παραπάνω. Και όλα αυτά σε μια εποχή αρκετά συντηρητική για την εταιρεία, που εν τούτοις φαίνεται, και με την έλευση του νέου 308, να αλλάζει χαρακτήρα. Μακάρι.

Επί της ουσίας του ερωτήματος, πάντως: Δείτε ξανά τις φωτογραφίες και πείτε τώρα, ειλικρινά: Δεν είναι ένα αυτοκίνητο που αν το δεις, το θυμάσαι? Στην Ελλάδα δεν έχει πουλήσει πολύ και ίσως αυτός να είναι και ακόμα ένας λόγος για τον οποίο το συγκεκριμένο μοντέλο θα αξίζει την προσοχή μας.

Και σίγουρα, κάποια πράγματα που μπορούν να συγκινήσουν, όπως ένα όμορφο σχέδιο, δεν αγοράζονται απαραίτητα ακριβά...