 |
| Φωτό από: bmwblog.com |
Σε αυτή τη νέα στήλη, θα παρουσιάζουμε τις προβλέψεις μας για αυτοκίνητα που πιστεύουμε ή θα θέλαμε στο μέλλον να θεωρούνται κλασσικά. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι, σε παρούσα φάση να μην χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης, να έχουν γίνει αντικείμενο αρνητικής κριτικής ή απλώς η ύπαρξή τους να έχει περάσει «κάτω από το ραντάρ». Μπορεί στην Ελλάδα να μην υπάρχει τώρα και ίσως ποτέ να μην υπάρξει αυτό το φαινόμενο, στο εξωτερικό όμως οι αξίες (κάποιων) μεταχειρισμένων αυτοκινήτων αυξομειώνεται ανάλογα με τη ζήτηση με μεγάλες και απότομες διακυμάνσεις. Ειδικά αν οι αρετές κάποιου αυτοκίνητου αρχίζουν να εκτιμούνται ετεροχρονισμένα, και να γίνονται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε «ειδικούς», συλλέκτες κτλ, τότε η αξία τους μπορεί πραγματικά να εκτοξευθεί.
Υπάρχουν πολλά σχετικά παραδείγματα, αλλά το πιο τρανταχτό είναι αυτό της (αρνητικής) εμμονής μου, της BMW E30 M3. Πριν περίπου καμιά ντουζίνα χρόνια, οι E30 M3 αυτού του κόσμου απολάμβαναν μια σχετική ανυποληψία, σκουριάζοντας φιλήσυχα σε λιβάδια στα πέριξ του μέλανα δρυμού ή αναπαύονταν απαλά σε κάθε λογής χαντάκια πλησίον των autobahn. Απασχολούσαν μονάχα τους ορκισμένους BMWδάκηδες, ξέρετε, αυτούς τους τύπους που κάνουν 85 φορές τη μέρα log in σε όλα τα σχετικά φόρουμ, αγοράζουν μπλουζάκια, μπρελόκ, καπάκια τουαλέτας με σηματάκι M κτλ. Τότε μπορούσες με γύρω στα €10,000 να βρεις μία σε μέτρια κατάσταση. Τις προάλλες πουλήθηκε μία στην Αμερική, με 100,000 μίλια (γύρω στις 170,000 χλμ), με ανακατασκευασμένο μοτέρ, για +30,000 δολάρια!
Συμβουλευόμενοι την (αμφιβόλου ποιότητας) κρυστάλλινη μπάλα μας, το πρώτο (σε μια σειρά) future classic που εμφανίστηκε είναι η ......ταρατατζούμ – ταραταζούμ....... BMW M3 E92.
Πριν βγάλετε τα ρόπαλα και τους πυρσούς κι αρχίσετε να έρχεστε προς το μέρος μου, δώστε μου μια στιγμή να εξηγήσω: Δεν εννοώ σε καμία περίπτωση πως η E92 είναι κακό αυτοκίνητο, το αντίθετο μάλιστα. Όμως σε πολλές ζητήσεις και κατά την αρχική της παρουσίαση και αργότερα, υπάρχει μια αιωρούμενη θεωρία πώς η συγκεκριμένη M3 δεν θα αποκτήσει ποτέ το cult status π.χ. της E30. Ούτε καν αυτό της E46 , που παρά τα μύρια όσα προβλήματα του SMG κιβωτίου, έχει αρχίσει να πλησιάζει τα επίπεδα ποθητότητας της πρώτης Μ, χτυπώντας δειλά την πόρτα του αυτοκινητικού πάνθεον. Επίσης δεν ισχυρίζομαι ότι είναι φθηνό, ειδικά αν το δούμε σε απόλυτους αριθμούς. Η γενικότερη μουρμούρα που την ακολουθεί σαν μαύρο συννεφάκι πάνω από την οροφή της από ανθρακονήματα, έχει ως αποτέλεσμα η αξία της να αποσβένεται με ρυθμό ανάλογο ή και ταχύτερο ενός «απλού» ακριβού σεντάν. Ήδη η τιμή της έχει πέσει κάτω από τις €30,000 και δε μιλάμε για περιπτώσεις με ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα αλλά με 45 και 50 χιλιάδες.
Ένα από τα παράπονα των επικριτών ήταν ότι η E92 έγινε πολύ «μαλακή», υπερβολικά πολιτισμένη, χάνοντας τον απόλυτο, «αγωνιστικό για το δρόμο» χαρακτήρα των προηγούμενων μοντέλων. Τα δερμάτινα καθίσματα που πλέον μεγάλωσαν και έγιναν πιο αναπαυτικά και λιγότερο μπάκετ, ο εξοπλισμός που έγινε πολυτελής και άρα πρόσθεσε βάρος, η ηχομόνωση που έκανε το ταξίδι πιο άνετο αλλά έπνιγε τον ήχο του κινητήρα, όλα χαρακτηριστικά που σύμφωνα με τους φανατικούς ταιριάζουν σε αυτοκίνητα GT αλλά επ ουδενί σε μια M3.
Ένας άλλος λόγος για να ωρύονται οι οπαδοί της βαυαρικής φίρμας ήταν ο κινητήρας. Για την ακρίβεια η διάταξη και ο αριθμός των κυλίνδρων του. Βλέπετε τα μοντέλα Μ ήταν συνηφασμένα (προφέρεται με παχύ, Πελοποννήσιο ΝιΗ) με τους (εξαιρετικούς για να είμαι δίκαιος) 6κύλινδρους εν σειρά με τον χαρακτηριστικό ξερό, μηχανικό ήχο. Η E92 όμως ξεστράτισε με το V8 από το δόγμα των προηγούμενων Ε36, Ε46, Ε34 και Ε28. Κάποιος εδώ μπορεί να κάνει ένσταση, υποστηρίζοντας πως η Ε39 Μ5 ήταν επίσης V8 ή ακόμη χειρότερα, το άγιο δισκοπότηρο η E30, ήταν τετρακύλινδρη. Και θα έχει δίκιο. Αλλά άβυσσος η ψυχή των BMWάκηδων...
Αλλά τα μεγαλύτερα «ελαττώματά» της είναι αυτά που πιστεύω πως στο μέλλον θα την κάνουν να ξεχωρίζει και να εκτιμηθεί. Ειδικά ο καταπληκτικός κινητήρας 4 λίτρων με απόδοση 414 ίππων δεν είναι απλά εφάμιλλος των εξακύλινδρων, αλλά τους ξεπερνά και σε χαρακτηριστικά λειτουργίας (ροπή στις μεσαίες στροφές) όσο και σε ήχο. Διαφορετικό ήχο, πιο μπάσο αντί για υψίσυχνο, που κάνει την σπονδυλική στήλη να δονείται . Επιπλέον έχει αποφύγει το σκόπελο του SMG, μια που το τελευταίο αντικαταστάθηκε από το χίλιες φορές καλύτερο, πιο σύγχρονο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη M-DCT. Το ότι έχει γίνει λίγο πιο μαλακή δεν την καθιστά μαλθακή, αλλά πιο ώριμη και ολοκληρωμένη. Ικανή να σε πηγαίνει το πρωί στη δουλειά σαν ένα πολυτελέστατο σεντάν, αλλά να μεταμορφώνεται σε «όπλο» όποτε ο οδηγός νοιώθει λίγο.... τεντιμπόις που λέει και μια ψυχή. Δεν θα θεωρείται η πρώτη M3 που αποστάτησε από την παράδοση των εξακύλινδρων, αλλά ως η μοναδική με V8. Όχι μια παραφωνία, παρά ένα κλείσιμο του ματιού από τους μηχανικούς του Μ Division, ένα χαιρετισμό στην γενιά των δυνατών, μεγάλων ατμοσφαιρικών κινητήρων. Ένα διαμάντι που πολύ λίγοι πρόλαβαν να το ευχαριστηθούν στην εποχή του.
Bonus: Γεωργίου speaking - Μ3 (από το 02:38):