CARoulia: Αυτοκίνητα για τον οδηγό, volume II: Toyota MR2

Παίρνοντας τη σκυτάλη από το Θανάση, στο δεύτερο κεφάλαιο του μεγάλου συγγραφικού έργου που ξεκίνησε (σαν τον Τόλκιν ένα πράγμα) συνεχίζονται οι προτάσεις για αυτοκίνητα που θα θέλαμε να κάνουμε ένα road trip στο (υπερτιμημένο λόγω Top Gear είναι η αλήθεια), Stelvio Pass ή σε άλλους, φτιαγμένους ιδανικά για οδήγηση χωρίς σκοπιμότητα δρόμους.. Για παράδειγμα ένας τέτοιος δρόμος που θα ήθελα πολύ να επισκεφτώ -γιατί όχι- με το παρακάτω αυτοκίνητο είναι η Col De Tourini στο Monte Carlo… Βέβαια βλέπω η πιο κοντινή σε αυτή διαδρομή που θα οδηγήσω στο άμεσο μέλλον να είναι η Col de Kifisias και στο τσακίρ κέφι το Big Swamp Pass (από τον καλό, τον πίσω δρόμο, έτσι Κώστα?)...

Οι πιστοί αναγνώστες των Caroυλιών φαντάζομαι ότι έχουν προσέξει ότι θέλουμε να παρουσιάζουμε προσιτά αυτοκίνητα (οκ, με μερικές εξαιρέσεις), υποστηρίζοντας το δόγμα πως η οδηγική απόλαυση δεν κρύβεται μόνο πίσω από μία Carrera GT3. Ίδια ή και μεγαλύτερη ποσότητα ευχαρίστησης μπορεί να έρθει από ένα προσιτό, καλοστημένο, ελαφρύ αυτοκίνητο, κατά προτίμηση πισωκίνητο, χωρίς αυτό το τελευταίο να είναι μονόδρομος (βλ. Peugeot 106 Rallye, Honda Type R κτλ).

Η πρώτη γενιά, με τις χαρακτηριστικές ακμές εμπνευσμένες από την Ιαπωνική τέχνη διπλώματος χαρτιού Origami. Πολύ καλή οδική συμπεριφορά, αξιόπιστο, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα σκουριάς λόγω παλαιότητας...

Τικάροντας σχεδόν όλα τα παραπάνω κουτάκια, παρουσιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η τρίτη (και τελευταία) γενιά του MR2. Ακολουθώντας μια εκ διαμέτρου αντίθετη φιλοσοφία από το μοντέλο που αντικατέστησε, όντας πανάλαφρο (μόλις 980 κιλά),με ατμοσφαιρική μηχανή και μόνο σε έκδοση spyder, προκάλεσε αντικρουόμενες αντιδράσεις σε κοινό και κριτικούς και στην Ελλάδα η εμπορική του πορεία ήταν μάλλον μέτρια. Δεν ξέρω πως τα πήγε εμπορικά στη Γαλλία κι αν έπιασε τόπο το brainstorming των Ιαπώνων: Ειδικά για τη γαλλική αγορά, άλλαξαν το όνομα του αυτοκινήτου σε απλώς MR, μια που στα γαλλικά το MR2 ακουγόταν περισσότερο σαν... merdeux που σημαίνει.... κάτι τέλος πάντων όχι και τόσο καλό ή αντιπροσωπευτικό του συγκεκριμένου αυτοκινήτου!

Και η 2η γενιά, με τον εντυπωσιακό κινητήρα 2,0 turbo με απόδοση από 163 έως 220 ίππους. Το σχήμα του το έκανε δημοφιλή βάση για αντίγραφα (replicas) της Ferrari 355.

Τα κύρια σημεία στα οποία επικεντρώθηκε η αρνητική κριτική ήταν ο εξωτερικός σχεδιασμός (που θεωρήθηκε μάλλον «κοριτσίστικος»), η έλλειψη αποθηκευτικών χώρων πέραν ενός υποτυπώδους κάτω από το εμπρός καπό και ο σχετικά απρόσωπος κινητήρας. Ειδικά ο τελευταίος, ο ίδιος 1.8 VVTi που υπήρχε στις Corolla, Avensis και απλές Celica όντως υστερούσε σε ισχύ και αίσθηση από τον δίλιτρο τούρμπο που κινούσε την 2^η γενιά MR2, κάτι που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν οι Ιάπωνες είχαν επιλέξει να τοποθετήσουν τον επίσης 1.8 με τους 192 ίππους από την έκδοση TS της Celica. Πολλοί ιδιοκτήτες επέλεξαν να κάνουν την αλλαγή μόνοι τους, μια που η μετατροπή ήταν σχετικά εύκολη.. Κάτι που ακόμα κι εγώ που είμαι 100% κατά τον μετατροπών εγκρίνω, μια που αλλάζει εντυπωσιακά τον χαρακτήρα του μικρού roadster, κάνοντάς το ισότιμο αντίπαλο των Lotus Elise και Honda S2000.

Κοιτάζοντας προς το παρελθόν, έχω την εντύπωση ότι η κριτική του κινητήρα ήταν αρκετά άδικη. Σύμφωνοι, δεν είχε τον εκρηκτικό χαρακτήρα ενός VTEC ή τον ήχο ενός V6, όμως λόγω του εξαιρετικά χαμηλού βάρους έδινε πολύ καλές επιδόσεις στο σύνολο, χωρίς να επισκιάζει το πολύ καλά ρυθμισμένο στήσιμο του αυτοκινήτου. Εκτός κι αν σας φαίνεται αργό το 0-100 σε χαμηλά 7’’...

Η εξωτερική σχεδίαση του MR2, είναι λίγο απ’όλα: Τα φουσκωμένα φτερά των τροχών είναι στυγνή αντιγραφή αυτών του πρώτου Audi TT, και το μπροστινό μέρος φέρνει πολύ στην πρώτη Boxster. Θυμάμαι όταν είχα δει ένα βίντεο - παρουσίαση του MR2 στη διεθνή έκθεση αυτοκινήτου του 1999 στο ΣΕΦ, η πρώτη μου αντίδραση - σε μια κλασσική στιγμή νέκρωσης του εγκεφάλου μου- ήταν να αναρωτηθώ (ευτυχώς όχι φωναχτά) “γιατί δείχνουν βίντεο της Boxster στο περίπτερο της Toyota?”. Αυτό που κυριαρχεί στο γενικότερο σχεδιασμό και αποτελεί την κύρια διαφοροποίηση με τα προηγούμενα μοντέλα είναι η μαλακή οροφή, καθώς στο παρελθόν τα ΜR2 ήταν είτε κουπέ, είτε με αφαιρούμενη οροφή τάργκα.

Τα διάφορα reviews μια που δεν έχω οδηγήσει –ακόμα τουλάχιστον- ένα MR2, εκθειάζουν την οδική του συμπεριφορά, κατατάσσοντάς το πιο κοντά στις elise και speedster, ίσως οριακά καλύτερο του MX-5 και έτη φωτός μπροστά από τον τότε ανταγωνιστή MG TF. Το γεγονός ότι η μηχανή είναι τοποθετημένη στο κέντρο, απαιτεί αρκετή σύνεση από τον οδηγό αλλά δίνει πολύ καλή αίσθηση στο τιμόνι και μεγάλα περιθώρια πρόσφυσης-ίσως είναι καλύτερα να οδηγείται στο δρόμο σε ρυθμούς το πολύ 8/10 για να είμαστε σίγουροι...

Το γεγονός ότι είναι Toyota εμπνέει μια εμπιστοσύνη στο θέμα της αξιοπιστίας. Υπήρχε ένα θέμα με τα πρώτα μοτέρ, το οποίο λύθηκε με το facelift. Αυτά σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι αν το μοντέλο έχει 6τάχυτο κιβώτιο, κατά μεγάλο ποσοστό είναι ΟΚ. Τα πρώτα 5τάχυτα μοντέλα αν και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κρύβουν εν δυνάμει ακριβές επισκευές, καλύτερα να αποφευχθούν. Όπως και το μάλλον διφορούμενο ημιαυτόματο κιβώτιο. Επίσης ο νορμάλ κινητήρας έχει και πολύ χαμηλή κατανάλωση, γύρω στα 7 lt/100 km. Μέση τιμή στο car.gr είναι γύρω στα €5,000.. Οπότε, όπως θα έλεγε και ο Λιακόπουλος, ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΚΑΙ ΤΡΕΞΤΕ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ!!