1. BMW σειρά 8.
Με σχεδιαστική αναφορά στο (αποτυχημένο) πρώτο της supercar, Μ1, η Βαυαρική εταιρεία αποφάσισε να
κυκλοφορήσει το 1989 αυτό το μεγάλο, πολυτελές κουπέ 2+2 θέσεων. Έβγαινε με
κινητήρες V8 ή V12, και ήταν το τέλειο αυτοκίνητο για κάθε γιάπη της εποχής που κυκλοφορούσε
στο χέρι με κινητό σε μέγεθος παπουτσιού μπασκετμπολίστα νομίζοντας ότι είναι ο
Gordon
Gekko (από το original Wall Street ντε!). Παρ’όλο το σχετικό lifestyle που
πρέσβευε στις αρχές των ‘90s όμως, το κλασσικό σχήμα «σφήνας» αποτελεί προσωπική αδυναμία, όπως θα φανεί και από τις επόμενες επιλογές.
πρέσβευε στις αρχές των ‘90s όμως, το κλασσικό σχήμα «σφήνας» αποτελεί προσωπική αδυναμία, όπως θα φανεί και από τις επόμενες επιλογές.
2. Lancia Stratos.
Το πιο εικονικό, απόλυτο σχήμα σφήνας! Μπορεί να χάλαγε κάθε
Τρίτη (και Τετάρτη και Παρασκευή), να
μην χώραγαν μέσα 2 ενήλικες, τα πετάλια να ήταν στο κέντρο του αυτοκινήτου και
το τιμόνι δίπλα στο παράθυρο, αλλά σαν σχέδιο, οι επιδόσεις, ο ήχος του
κινητήρα της Ferrari, μαζί με την απόλυτη κυριαρχία στο πρωτάθλημα Ράλλυ της
αποχής, ανήγαγαν τη Stratos σε μυθικό αυτοκίνητο. Ειδικά με τα άσπρο-πράσινα χρώματα της Alitalia.. Είχε και το απόλυτο σχεδιαστικό
κλου της εποχής: Φώτα που ανεβοκατέβαιναν στο καπό! Κυκλοφόρησε μεν σε πολύ
περιορισμένο αριθμό όπως όριζαν οι κανόνες ομολογκασιόν τότε, αλλά έστω κι
αυτές οι λίγες ήταν αρκετές. Άλλωστε θα θέλαμε περισσότερα αγωνιστικά
αυτοκίνητα σε εκδόσεις «δρόμου».
3. Smart Roadster
Είναι μικρό, δεν καίει πολύ βενζίνη, είναι πιο όμορφο από το fortwo, και πιο σημαντικά στρίβει
χίλιες
φορές καλύτερα από το mainstream αδερφό του. Μπορεί να είχε μικροσκοπικό πορτ-μπαγκάζ, αλλά αυτό ψιλο-διορθώθηκε (μαζί και η τελική του ταχύτητα λόγω καλύτερου αεροδυναμικού
συντελεστή) με τo facelift όταν πρόσθεσαν πάνω από το χώρο της μηχανής κάτι που έμοιαζε με αυτό:
Γιατί σταμάτησαν να το βγάζουν, θα παραμείνει ένα μυστήριο...
Σημ.: GND για σένα δουλεύω...
4. Fiat Coupe 20v Turbo
Μηχανή και φρένα από Lancia Integralle, μπλοκέ διαφορικό viscodrive μπροστά, σχήμα και εσωτερικό Pininfarina, κράτημα και επιδόσεις (0-100 στα
χαμηλά 6’’) που το κόλλησαν τον χαρακτηρισμό «η Ferrari του φτωχού». Επίσης το μοναδικό αυτοκίνητο που θα αγόραζα κίτρινο. Όλοι αυτοί οι λόγοι δεν
αποτελούν αρκετά ισχυρά επιχειρήματα για τη Fiat για να βγάλει στην παραγωγή έναν
εξελιγμένο διάδοχο του, χτυπώντας στα ίσα π.χ. το VW Scirocco. Αντ’ αυτού προτείνει το Panda
diesel. Ωραία.....
5. Honda
S2000
H Honda με αφορμή την επέτειο των 50 χρόνων από την ίδρυσή της, έβγαλε το S2000 πιο πολύ για να δείξει τι μπορεί
να κάνει, και ταυτόχρονα να είναι οικονομικά προσιτό (σε αντίθεση με το NSX). Έκαναν ρεκόρ για απόδοση
ατμοσφαιρικού κινητήρα παραγωγής (120 ίπποι/λίτρο) και έκλεισαν το μάτι στους
φαν της φόρμουλα ένα με τη σχεδίαση του πίνακα οργάνων και με το μπουτόν της
μίζας. Όλα αυτά προφανώς δεν άρεσαν στο πιστό κοινό της φαίνεται (ως επί το
πλείστον συνταξιούχοι ή γενικά άτομα που οδηγούν στην αριστερή λωρίδα με 70
χλμ/ώρα), με αποτέλεσμα να διακόψει την παραγωγή του χωρίς να αφήσει μια ελπίδα
στο μέλλον για κάτι αντίστοιχο Και προς επιβεβαίωση της πολιτικής της, πρόσφατα
ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να βγει άλλο Civic Type-R πέρα από το τελευταίο. Ένα άλλο κακό είναι ότι αν κάποιος ψάχνει για μεταχειρισμένο S2000, ενώ θα θέλει να βρει κάποιο σαν το αυτοκίνητο της πάνω φωτό, αυτά που θα βρίσκει θα είναι ή τουλάχιστον σε κάποια φάση θα έχει περάσει από αυτό το στάδιο:
"Άριστη κατάσταση, φυλάσσεται σε γκαράζ." :p
6. Renault Alpine A110
Τώρα πάω πολύ πίσω, το ξέρω (στο μακρινό 1969), αλλά είναι
προσωπική αδυναμία το συγκεκριμένο και πολύ θα ήθελα να το είχα δει ζωντανά από
κοντα. Από ό,τι έχω διαβάσει, είχε φανταστικές επιδόσεις και πλαίσιο. Εκτός του
ότι είχε τη μηχανή στο πίσω μέρος, ακόμα και εμφανισιακά μοιάζει με το προϊόν
παράνομου πάθους ανάμεσα σε Porsche 356 και μια 911. Χωρίς όμως την ψυχωτική οδική
συμπεριφορά των πρώτων Carrera. Μέχρι να εμφανιστεί η stratos, κυριαρχούσε απόλυτα στις ορεινές
διαδρομές των ράλυ της εποχής ανεξαρτήτου επιφάνειας. Να κι άλλη μία φωτογραφία με πιο "επιθετικό'' look:
7. Fiat
X 1/9
Έμοιαζε με stratos
(σχεδιασμένο από τον Bertone), πήγαινε
σαν stratos (ok, περίπου) στο
1/5 της τιμής και με λογικό κόστος συντήρησης, καθώς η μηχανή αντί για Ferrari που
είχε η Lancia, ήταν μια ταπεινή 1,300 cc από το fiat 128.
Αν στις μέρες μας που τα ρετρό, cool σούπερ μίνι κάνουν θραύση δεν υπάρχει μία θέση για ένα
ιταλικό, οικονομικό, όμορφο ψευτο-σπορ διθέσιο τότε δεν ξέρω πότε θα υπάρξει.
8. Renault clio V6.
Γιατί τώρα πoυ η
βενζίνη φλερτάρει με τα 2 ευρώ το λίτρο και οποιοσδήποτε έχει αυτοκίνητο άνω
των 1,951 cc (sic) θεωρείται
είτε μακρινός συγγενής του Ωνάση είτε επικυρηγμένος από την εφορία, ποιός δεν
χρειάζεται ένα hatchback 3 λίτρων V6, πισωκίνητο,
με τη μηχανή εκεί που κανονικά θα έπρεπε να είναι τα πίσω καθίσματα, κύκλο
στροφής όσος είναι ο ισημερινός και κατανάλωση όσο ένα υπερπόντιο πλοίο container? Εννοώ εκτός
από 15χρονα καμμένα με το Gran Turismo. Και τον Tsiotom-Σάκη.
9.
Ford Puma.
Απλώς γιατί έτσι πρέπει. Η αιτιολόγηση θα ακολουθήσει
στο μέλλον. Παρακαλώ να λείπουν τα σχόλια. Εκ της διευθύνσεως.
10. Ford Pinto.
Αυτό μπαίνει στη λίστα για τρείς λόγους: 1. Σκάλωσα και
δεν έβρισκα δέκατο 2. Αποτελεί προσωπική αδυναμία της significant other και 3. Φανταστείτε πόσο πιο προσεκτικοί θα ήταν οι οδηγοί
αν ΌΛΟΙ οδηγούσαν ένα αυτοκίνητο που με ένα σχετικά γερό χτύπημα στον πίσω
προφυλακτήρα έπαιρνε φωτιά, μια που το ρεζερβουάρ ήταν εκεί? Ιδού και η
απόδειξη: